paano ba kasi?

nitong mga nakaraang araw. merong nabuong plano sa utak ko. ano kaya kung kalimutan ko na nang biglaan, as in isang bagsakan si Jordan? alam ko mahirap yun, pero sa tingin ko naman, sanayan lang naman ang lahat ng bagay at sa tingin ko rin ay kakayanin ko.

oo mahirap. malamang sobra, pero basta ba huwag siyang magpakita pa sakin, malamang makalimutan ko na siya ng tuluyan. ang nagiging problema lang naman eh hindi ko kayang hindi siya pansinin kapag hindi siya dumarating. kaya tingin ko kung hindi naman siya darating, mas mapapadali. tingin ko kakayanin ko.

wish me luck. naisip ko kasing hindi ako makakaalis sa kasalukuyang ako kung hindi ko tutuldukan ang kwento namin.